Aktualności III Kongresu Zdrowia Psychicznego

Będziemy wdzięczni za potwierdzenie wzięcia udziału lub zainteresowania, zaproszenia znajomych oraz udostępniania informacji o wydarzeniu III KZP:

⬇️ https://tiny.pl/r4mnt  również drogą mailową wsród zaprzyjażnionych organizacji   

 – udostępniania postów związanych z Kongresem, zarówno z wydarzenia, jak i profilu Kongresu ⬇️  https://tiny.pl/rk3nj 

 – prosimy o każdą inną formę promocji Kongresu 

– przypominania o podpisywaniu wciąż aktualnej petycji „W sprawie centrów zdrowia psychicznego” 

link do petycji⬇️

https://lnkd.in/e7GN7Zw

Rejestracja na Kongres:

Rejestrację na udział stacjonarny uruchomimy 5 kwietnia, na początku udostępnimy 300 miejsc. Zależnie od sytuacji związanej z pandemią ewentualnie zwiększymy ich ilość. Jeśli sytuacja w dniu 7 czerwca będzie tego wymagać, to dopuszczamy możliwość przeprowadzenia Kongresu tylko online – transmisja z udziałem prelegentów z amfiteatru, ewentualnie z udziałem osób zaszczepionych.   

Ogólne zasady rejestracji dla uczestników:  

Opłata rejestracyjna wynosi 30 zł.

Szczegółowe informacje:

Zdrowie psychiczne ma znaczenie – teraz bardziej niż kiedykolwiek!

W związku z pandemią wielu ludzi doświadcza kłopotów ze snem, lęku o siebie i bliskich, niepewności jutra. Wielu z nas musiało całkowicie zmienić styl życia. Wielu z nas doświadczyło utraty bliskich, utraty pracy, samotności związanej z koniecznością długiego pozostawania w domu. Teraz bardziej, niż kiedykolwiek widzimy jak ważna jest dobra specjalistyczna pomoc.
Dlatego hasło promujące tegoroczny Kongres Zdrowia Psychicznego brzmi:

„Zdrowie psychiczne ma znaczenie”

Celem Kongresu Zdrowia Psychicznego jest usprawnienie systemu opieki psychiatrycznej i psychoterapeutycznej w Polsce, aby stała się szybka, dostępna, blisko domu, bezpłatna, jak najbardziej dostosowana do potrzeb pacjenta i włączająca w terapię otoczenie osoby potrzebującej wsparcia, proponująca różne formy pomocy.

Kongres nie jest konferencją naukową, a ruchem oddolnym tworzonym wspólnie przez profesjonalistów, osoby z doświadczeniem kryzysów psychicznych oraz ich rodziny i bliskich. Ruch ten powstał w 2015 roku, kiedy chciano zlikwidować Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego. I Kongres przyczynił się znacznie do uruchomienia reformy systemów ochrony zdrowia psychicznego osób dorosłych oraz systemu ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Do tej pory w programie pilotażowym powstały 33 centra zdrowia psychicznego. W ramach III KZP zabiegamy o to, aby powstało ich 300, po jednym w każdym powicie. W każdym Kongresie głos zabierają osoby z doświadczeniem kryzysów psychicznych, ich bliscy na równi z profesjonalistami.
Możesz nas wspomóc podpisując petycję:
https://tiny.pl/rpgnx

W tym roku Kongres Zdrowia Psychicznego odbędzie się 7 czerwca (poniedziałek) w godz. 9-17 pod tytułem „Od instytucji do środowiska – dostępność i szacunek” w Amfiteatrze Wolskiego Centrum Kultury w Parku Sowińskiego w Warszawie. Jego dwa główne tematy to reforma psychiatrii dorosłych i reforma psychiatrii dzieci i młodzieży.
Kongresowi będzie towarzyszyć sympozjum satelitarne poświęcone psychospołecznym uwarunkowaniom środowiska pracy z celem wypracowania rekomendacji w zakresie zdrowia psychicznego w miejscu pracy. Odbędzie się ono pod patronatem Komitetu
Dialogu Społecznego Krajowej Izby Gospodarczej. Ze względu na sytuację związaną z COVID-19 kongres będzie miał formę hybrydową, czyli stacjonarną połączoną z transmisją na żywo. Będą mu również towarzyszyć liczne webinaria.

Zachęcamy do udziału w Kongresie, jak również do śledzenia jego strony – kongreszp.org.pl, a także profilu https://www.facebook.com/kongreszp1 na którym będzie można zobaczyć bezpośrednią relację z wydarzenia, wywiady i prelekcje towarzyszące wydarzeniu, poświęcone różnym tematom związanym ze zdrowiem psychicznym.

Rejestracja rusza 5 kwietnia, wcześniej udostępnimy link..
Kongres zakończy Marsz Żółtej Wstążki – marsz o godność i solidarność z osobami doświadczającymi kryzysu psychicznego. W ramach marszu zostaną zaniesione do Ministerstwa Zdrowia nasze postulaty dotyczące koniecznych zmian w przeprowadzanej obecnie reformie zdrowia psychicznego.
Wszyscy ludzie pracujący przy Kongresie są wolontariuszami.
Podstawą finansowania jest zbiórka społeczna, zapraszamy do jej wsparcia.
Link do zrzutki na III KZP – https://tiny.pl/r4mnc
Link do zrzutki na mural III KZP – https://tiny.pl/r4m51

Indywidualny numer konta zrzutki, do wpłaty na poczcie: Odbiorca: Fundacja eFkropka, Tytuł: Darowizna na kongres, KRS 0000382481, nr: 50 1750 1312 6882 2410 1013 6787.
UWAGA! Kwotę tej darowizny można odliczyć od podatku! W zeznaniu rocznym za 2021r. (Łączne darowizny do 6% dochodu/przychodu, zgodnie z art. 26 ust.1 pkt 9) ustawy o PIT.

Pieniądze są potrzebne na obsługę techniczną Kongresu t.j. nagłośnienie, oświetlenie, materiały promocyjne oraz rejestrację cyfrową wydarzenia, itp..

Wykład otwierający spotkanie wygłosi profesor Jerzy Bralczyk, językoznawca i gramatyk normatywny, profesor nauk humanistycznych, specjalista w zakresie języka mediów, reklamy i polityki. Jeden z popularnych autorytetów w dziedzinie języka polskiego.
Kongresowi będzie towarzyszyło malowanie murali w Warszawie i Koszalinie poświęconych zdrowiu psychicznemu i zmianie wizerunku osób doświadczonych kryzysem. W tworzeniu warszawskiego muralu oprócz artystów – Dariusza Paczkowskiego (aktywista i twórca murali) oraz Wojciecha Jankowskiego (reżyser i filmowiec) – wezmą udział osoby, które muralowi użyczą swych twarzy oraz wolontariuszki ii wolontariusze. Osoby po i w trakcie kryzysu psychicznego, ludzie związani z ochroną zdrowia psychicznego.

Inicjatorami Kongresu Zdrowia Psychicznego są:

– Profesor Jacek Wciórka jest psychiatrą, wieloletnim pracownikiem Instytutu Psychiatrii i Neurologii, przewodniczącym Rady Zdrowia Psychicznego przy Ministerstwie Zdrowia.

– Profesor Andrzej Cechnicki jest psychiatrą i psychoterapeutą, kierownikiem Zakładu Psychiatrii Środowiskowej Katedry Psychiatrii Collegium Medicum UJ. Krajowym koordynatorem Programu Przeciwko Piętnie i Wykluczeniu Osób Chorujących Psychicznie we współpracy z WHO. Wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Psychiatrii i Opieki Środowiskowej z Krakowa. Pomysłodawcą i realizatorem krakowskiego systemu leczenia i rehabilitacji osób chorujących na schizofrenię oraz programu integracji zawodowej: Pensjonatu „U Pana Cogito”, „Cateringu Cogito” i „Zielonego Dołu”, w których zostały zatrudnione osoby po kryzysach psychicznych.

– Doktor Marek Balicki jest psychiatrą, kierownikiem Biura do spraw pilotażu Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego i pełnomocnikiem Ministra
Zdrowia do spraw reformy psychiatrii.

Głównym organizatorem kongresu jest warszawska Fundacja eFkropka. W tym roku do przygotowywania kongresu włączyły się Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Psychiatrii i Opieki Środowiskowej z siedzibą w Krakowie, Fundacja Wspierania Rozwoju Społecznego „Leonardo” z siedzibą w Krakowie, Szpital
Wolski – Wolskie Centrum Zdrowia Psychicznego z siedzibą w Warszawie i Lubelskie Stowarzyszenie Ochrony Zdrowia Psychicznego z siedzibą w Lublinie.
W komitecie honorowym zasiada m.in.: Anna Dymna – aktorka i działaczka społeczna, założycielka i prezes Fundacji „Mimo wszystko”.

Amabasadorami Kongresu zostali: Katarzyna Grochola, Marek Kamiński oraz Tomasz Jastrun.
– Katarzyna Grochola jest felietonistką i jedną z najpoczytniejszych i najbardziej popularnych polskich pisarek współczesnych. Wspiera Polską Koalicję na Rzecz Walki z Rakiem Szyjki Macicy.
– Marek Kamiński jest podróżnikiem ekstremalnym. Jako pierwszy na świecie zdobył oba bieguny Ziemi bez pomocy z zewnątrz. Jest założycielem Fundacji Marka Kamińskiego (1996), której misją jest wspieranie w szczególności dzieci i młodzieży do stawiania sobie
wyzwań i ciągłego rozwoju, a przez to urzeczywistnienia wizji lepszego człowieka żyjącego w zrównoważonym świecie.
– Tomasz Jastrun to poeta, prozaik, eseista, felietonista, krytyk literacki, autor książek dla dzieci, długoletni współpracownik paryskiej „Kultury”, a także dziennikarz radiowy. W czasie dzielącym nas od Kongresu, organizatorzy do roli ambasadorów mają nadzieję pozyskać jeszcze więcej autorytetów ze świata kultury, nauki i sportu.
Kongres Zdrowia Psychicznego jest wyjątkowym spotkaniem osób w różny sposób związanych z psychiatrią – ludzi doświadczonych kryzysem psychicznym, ich bliskich, lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, pielęgniarek psychiatrycznych,
asystentów zdrowienia, osób działających w fundacjach, stowarzyszeniach i innych organizacjach na rzecz ludzi, którzy przeżywają lub przeżyli załamanie zdrowia psychicznego. Uczestniczą w nim także pracownicy pomocy społecznej, przedstawiciele nauki, kultury i polityki, sojusznicy i przyjaciele ożywieni ideą przełamywania uprzedzeń wobec osób w kryzysach psychicznych.
Spotkanie odbywa się co dwa lata i ma służyć wymianie informacji, doświadczeń, refleksji, pomysłów, której celem jest dążenie do budowania jak najbardziej przyjaznej, dostępnej i różnorodnej opieki psychiatrycznej i terapeutycznej w Polsce. „Przypomnieniu, że zdrowie psychiczne jest fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, którego ochrona należy do obowiązków państwa, o tym, że przemyślana troska o zdrowie psychiczne buduje kapitał osób, rodzin i społeczeństwa, że przyjazny, sprawny system pomocy i wsparcia w kryzysach zdrowia psychicznego przeciwdziała tragediom indywidualnym i rodzinnym oraz wielkim stratom społecznym” – jak czytamy w opisie pierwszego Kongresu Zdrowia
Psychicznego, który odbył się 8 maja 2017 roku.
Na Kongres przyjeżdżają ludzie z całej Polski. Występują na nim obok siebie specjaliści i eksperci przez doświadczenie czyli ludzie, którzy przeszli przez kryzys psychiczny. W programie nazwiskom prelegentów nie towarzyszą tytuły naukowe, by podkreślić, że każdy
głos jest tak samo istotny, bez względu na to czy jest głosem profesora, doktora, magistra czy osoby, która nie ma wyższego wykształcenia.
W ramach pierwszej części spotkania prelegenci opowiedzą, co już się udało zmienić w ramach transformacji leczenia psychiatrycznego dzięki pilotażowi Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego a co jest jeszcze przed nami. To za sprawą pilotażu w Polsce powstało już 33 Centrów Zdrowia Psychicznego, obejmujących opieką ok 12 procent mieszkańców Polski. Proponują bez skierowań i bez kolejek indywidualne formy pomocy psychologicznej, terapeutycznej, psychiatrycznej w zależności od potrzeb realizowane w poradni, w domu, oddziale dziennym lub szpitalnym. Osoba potrzebująca wsparcia psychiatrycznego i terapeutycznego dostaje darmową pomoc natychmiast. W Punkcie Zgłoszeniowo-Koordynacyjnym, czynnym w każdy dzień powszedni od godz. 8 do 18 a w Koszalinie do godz. 20.00 na potrzebujących pomocy czeka specjalista, zwykle psycholog lub psychoterapeuta. Na podstawie rozmowy ze specjalistą ustalany jest wstępny plan leczenia. Jeśli przypadek osoby zgłaszającej się po wsparcie zostanie uznany za pilny, pomoc musi ruszyć nie później niż w ciągu 72 godzin, a często rusza natychmiast, od razu otrzymuje się możliwość spotkania z lekarzem lub wizyta umawiana jest na następny dzień. Centra powstają po to, żeby zmienić system leczenia psychiatrycznego z opartego na izolacji w szpitalu na rzecz rozwijania leczenia środowiskowego – blisko domu, z różnymi formami wsparcia tak, żeby można je było jak najlepiej dostosować do potrzeb, włączającego w terapię otoczenie. W centrach są dostępni nie tylko psychiatrzy i psychoterapeuci, ale także doradcy socjalni i zawodowi. W niektórych działają kluby, w których pacjenci mogą spędzać wolny czas. Na Mokotowie są tematyczne grupy wsparcia – pracy z ciałem, sportowa i artystyczna. W leczeniu środowiskowym chodzi nie tylko o to, żeby opanować objawy choroby, ale także wesprzeć człowieka w zdrowieniu i pomagać mu zdrowie utrzymać. Centra starają się stworzyć pacjentowi jak najlepszą sieć wsparcia we współpracy z przychodniami i pracującymi w nich lekarzami pierwszego kontaktu, Domami Pomocy Społecznej, Urzędami Pracy, domami kultury. W centrach zdrowia psychicznego zatrudniani są asystenci zdrowienia, osoby po kryzysie i odpowiednim przeszkoleniu, pomagający pacjentom i ich bliskim.
Reforma psychiatrii dzieci i młodzieży, której będzie poświęcona druga część Kongresu Zdrowia Psychicznego, rozpoczęła się w zeszłym roku od utworzenia ośrodków środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej w ramach I poziomu referencyjnego nowego systemu ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.
Miejsca te zatrudniają psychologów, psychoterapeutów i terapeutów środowiskowych.
Mogą zgłaszać się do nich rodzice dzieci oraz młodzież (osoby poniżej 18 r.ż. muszą posiadać zgodę opiekuna prawnego na korzystanie ze świadczeń) w przypadku występowania niepokojących objawów związanych z problemami psychicznymi. Można tu skorzystać z porady psychologicznej, psychoterapii indywidualnej, rodzinnej lub grupowej, sesji wsparcia psychospołecznego, wizyty u specjalisty ale też porady domowej lub środowiskowej. W przyszłości praca ośrodków ma być oparta na pracy środowiskowej – współpracy z rodziną pacjenta oraz jego środowiskiem szkolnym. Umowy na udzielanie
świadczeń podpisało 138 ośrodków, z czego 120 rozpoczęło działalność i udziela pomocy zgłaszającym się pacjentom i ich rodzinom.
Celem reformy jest stworzenie ogólnokrajowego, kompleksowego systemu zapewniającego wsparcie pacjentom niepełnoletnim doświadczającym zaburzeń
psychicznych oraz ich rodzinom. Nowy model systemu ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży składa się z trzech poziomów referencyjnych. Poza I poziomem referencyjnym, w ramach którego powstają ośrodki środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej, jest jeszcze II poziom referencyjny z Centrami Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży z dostępną w nich pomocą psychiatryczną i
oddziałem dziennym oraz III poziom referencyjny z Ośrodkami Wysokospecjalistycznej Całodobowej Opieki Psychiatrycznej.
Od czasu pierwszej edycji Kongresu, wiele rzeczy udało się dokonać. Wystarczy przypomnieć cel jego organizacji:
„Organizacja Kongresu została podjęta ze względu na dramatyczny stan psychiatrycznej opieki zdrowotnej w Polsce oraz ciągłe odkładanie realizacji jej niezbędnej i systemowej reformy, poprzez wdrożenie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego.
Chorzy leczą się w warunkach uwłaczających godności, a w wielu miejscach Polski właściwa pomoc jest praktycznie niedostępna. Poprzez pokazanie determinacji wielu środowisk chcemy mieć wpływ na reformę polskiej opieki psychiatrycznej”. Misją pierwszego Kongresu były:
– Promocja zdrowia psychicznego – zabieganie o profilaktykę zdrowia
– Zabieganie o reformę leczenia – promocja Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego
– Rozwój współpracy humanistyki z psychiatrią, w kontekście zdrowia psychicznego
– Zapobieganie stygmatyzacji osób leczących się psychiatrycznie
– Podzielenie się doświadczeniem ruchów samopomocowych, umocnienie ich i przygotowanie i prezentacja kontaktów środowiskowych.
Teraz ważne jest to, żeby zmiany były kontynuowane.
Dlaczego?
W petycji pacjentów o centrum w każdym powiecie, czytamy: „Ponieważ każdemu obywatelowi, każdemu z nas należy się godna, łatwo dostępna, bliska domu, włączająca w terapię bliskich, podążającą formami pomocy za dynamiką kryzysu, opieka psychiatryczna. Taką właśnie opiekę, opartą na zasadach psychiatrii środowiskowej oferują Centra Zdrowia Psychicznego. Opieka środowiskowa może sprawić, że będziemy mogli uniknąć często traumatycznego pobytu w szpitalu lub sprawić, że hospitalizacja
będzie jak najkrótsza. (…) Leczenie środowiskowe pozwala zachować rytm życia. Przy takim wsparciu można pracować, uczyć się, realizować swoje pasje, kochać i bawić się.
Dzięki takiemu leczeniu jest ogromna szansa utrzymać nas w staraniach o wspólne dobro, bez skazywania na lądowanie na rentach, utrwalanie w chorowaniu. Praca, nauka i rodzina mają ogromną terapeutyczną moc. Do tego jeżeli pracujemy, nie tworzymy ogromnych kosztów, jakim jest korzystanie z rent. Płacimy podatki, jesteśmy przydatni. Nie czujemy się obciążeniem dla państwa”.
Z badań EZOP (Epidemiologia Zaburzeń Psychiatrycznych i Dostępność Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej) przeprowadzonych blisko 10 lat temu wynika, że co czwarty z nas doświadczył, doświadcza lub doświadczy w swoim życiu zaburzeń psychicznych, a około 40 proc. osób w wieku 18-64 lata może potrzebować pomocy psychologicznej. Gdyby te badania przeprowadzono teraz, kiedy pandemia poddaje nas ogromnej presji, mogłoby się okazać, że osób doświadczających kryzysu jest dużo więcej.
Serdecznie zapraszamy do udziału w Kongresie, oraz do śledzenia
towarzyszących mu wydarzeń online.
www.kongreszp.org.pl
www.czp.org.pl

Geneza powstania Kongresu Zdrowia Psychicznego

 Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2010 roku
ustanowiono NPOZP – Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego,
którego najważniejszym założeniem było odejście od dominującego wówczas
modelu azylowego postępowania z chorującymi psychicznie na rzecz
środowiskowego modelu psychiatrii, który w założeniu jest bardziej przyjazny
dla pacjentów i ich rodzin, łatwiej dostępny, skuteczniejszy oraz tańszy.

 Podstawę funkcjonowania środowiskowego modelu opieki miały stanowić Centra
Zdrowia Psychicznego (CZP) rozlokowane na terenie całego kraju. Minister Zdrowia
miał zadanie przygotowania pilotażowego programu wdrożenia CZP w wybranych
województwach i powiatach. Za jego tworzenie miały być odpowiedzialne
samorządy. NPOZP miał poprawić sytuację osób z zaburzeniami psychicznymi w
Polsce, a również przyczynić się do efektywniejszego wykorzystania środków
publicznych na ich leczenie. Realizacja zadań NPOZP miała usprawnić organizację i
efektywność opieki psychiatrycznej.
Jednak w 2017 roku NIK opublikował raport, w którym przedstawił zaniechania w
przeprowadzaniu projektu tworzenia centrów zdrowia psychicznego (CZP) w ramach
Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego.
Ministerstwo Zdrowia nie ustaliło zasad tworzenia i finansowania modelu
środowiskowej opieki psychiatrycznej, wszystkie organy upoważnione do
współdziałania nie wywiązały się z zadań. Z raportu wynikało, że program na lata
2011-2015 zakończył się fiaskiem, nie zrealizowano aż 19 z 22 jego założeń. Przyjęty
przez rząd w marcu 2017 roku nowy program cały czas czekał na realizację.
W obliczu niepowodzenia reformy, kryzysu opieki psychiatrycznej i zaniedbań w
realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego zorganizowano
wiele wydarzeń w mediach, spotkań , manifestów apelujących o usprawnienie
działań reformy w całej Polsce.
W Koszalinie odbyło się forum psychiatryczne, na które zaproszono doktora Marka
Balickiego, profesora Jacka Wciórkę i profesora Andrzeja Cechnickiego. Efektem
spotkania było powołanie przez nich Stowarzyszenia – „Porozumienie na Rzecz
Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego”, którego misją stało się
poszerzenie ogólnopolskiej sieci osób, instytucji, organizacji, stowarzyszeń i fundacji
chętnych do przygotowania działań edukacyjnych dla społeczeństwa.
Był to decydujący krok w kierunku stworzenia cyklicznego spotkania na zasadzie
reprezentacji kilkuset, a nawet kilku tysięcy osób specjalistów związanych z
psychiatrią, pacjentów i ich rodzin.

 Stało się jasne, iż nagłośnienie problemu anachronicznego modelu leczenia i potrzeba
wspierania osób z problemami psychicznymi oraz przeciwdziałanie ich stygmatyzacji
będzie głównym orężem przygotowywanego Kongresu.

Finalnie w maju 2017 roku dopracowano jego kształt i program, dzięki temu
I Kongres Zdrowia Psychicznego odbył się 8 maja 2017 roku w Pałacu Kultury i
Sztuki w Warszawie.
Jego hasło brzmiało

,,Zmieniamy polską psychiatrię”

Skład Rady Programowej I Kongresu

 • Marek Balicki – Biuro ds. pilotażu Narodowego Programu Ochrony Zdrowia
Psychicznego, Porozumienie na Rzecz NPOZP
• Andrzej Cechnicki – Collegium Medicum Uniwersytet Jagielloński,
Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Psychiatrii i Opieki Środowiskowej,
Porozumienie na Rzecz NPOZP – Kraków
• Jacek Wciórka – Instytut Psychiatrii i Neurologii, Porozumienie na Rzecz NPOZP
• Janusz Heitzman – Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
• Andrzej Kokoszka – Uniwersytet Medyczny / Uniwersytet SWPS – Warszawa
• Barbara Remberk – Konsultant krajowy w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży
• Joanna Krzyżanowska-Zbucka – Instytut Psychiatrii i Neurologii, Sekcja Naukowa
Psychiatrii Środowiskowej i Rehabilitacji PTP, Fundacja eFkropka
• Artur Kochański – Przewodniczący Sekcji Naukowej Psychiatrii Środowiskowej i
Rehabilitacji PTP – Lublin
• Wiesława Kacperek- Biegańska – Wydział Polityki Społecznej w Mazowieckim
Urzędzie Wojewódzkim
• Krzysztof Olkowicz – Główny Koordynator do spraw Ochrony Zdrowia
Psychicznego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich
• Katarzyna Lech – ZG Sekcji Naukowej Psychiatrii Środowiskowej i Rehabilitacji
PTP
• Katarzyna Szczerbowska – Biuro ds. pilotażu Narodowego Programu Ochrony
Zdrowia Psychicznego, Fundacja eFkropka, Akademia Liderów Cogito
• Daria Biechowska – Instytut Psychiatrii i Neurologii

Dotychczas odbyły się dwie edycje Kongresu Zdrowia Psychicznego ( 2017, 2019) w 2021 odbędzie się III edycja.

DEKLARACJA KONGRESU ZDROWIA PSYCHICZNEGO

My, profesjonaliści opieki psychiatrycznej i pomocy społecznej, osoby z doświadczeniem kryzysu psychicznego, rodziny, przyjaciele, orazhumaniści, zebrani dziś na I Kongresie Zdrowia Psychicznego w Warszawie w przekonaniu, że:
• zdrowie psychiczne jest wielką wartością, fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, którego ochrona należy do obowiązków państwa,
• przemyślana troska o zdrowie psychiczne dzieci, młodzieży, osób dorosłych i starzejących się buduje kapitał rodzin i społeczeństwa,
• przyjazny, sprawny system pomocy i wsparcia w kryzysach zdrowia psychicznego przeciwdziała ludzkim tragediom oraz dojmującemu poczuciu porzucenia, osamotnienia i bezradności,
• naruszanie niezbywalnej godności, praw osób w kryzysie psychicznym wynika z ludzkiej ignorancji, wadliwego prawa oraz z niewydolności instytucji, co można zmienić, świadomi, że:
oczekiwane i zapowiadane od lat zmiany w zakresie polityki zdrowotnej i społecznej państwa wobec zdrowia psychicznego są lekceważone, odkładane lub pomijane,
• niezaspokojenie potrzeb uruchamia niekorzystne tendencje epidemiologiczne, oddala zdrowie, rozbija rodziny, narusza prawo, niesie straty ekonomiczne,
• brak działań reformatorskich konserwuje poczucie bezradności, porzucenia i osamotnienia wymuszane przez niewydolny system na nas – jego głównych interesariuszach, ze szkodą dla wszystkich,
• brakuje rozwiązań systemowych, które bez ograniczeń i nierówności, udostępniałyby nowoczesną, środowiskową opiekę psychiatryczną, zgodnie z Narodowym Programem Ochrony Zdrowia Psychicznego.
Ogłaszamy tę
DEKLARACJĘ I KONGRESU ZDROWIA PSYCHICZNEGO żądając:
• poszanowania praw i wolności osób doświadczających kryzysu zdrowia psychicznego, w szczególności do decydowania o sobie we wszystkich dziedzinach życia,
• poszanowania prawa osób doświadczających kryzysu zdrowia psychicznego do pełnego udziału w życiu społecznym, do życia, mieszkania, pracy i leczenia się w lokalnej społeczności,
• wdrożeni a progr amów eduk a cyjny ch, profil akty c zny ch, przeciwdziałających stygmatyzacji i nierównemu traktowaniu z aktywnym udziałem osób doświadczających kryzysu,
• uruchamiania lokalnych Centrów Zdrowia Psychicznego, z nowoczesnymi standardami organizacyjnymi, z obowiązkiem udzielaniapomocy mieszkańcom określonego rejonu, z adekwatnym finansowaniem powiązanym z liczbą mieszkańców, z koordynacją leczenia z innymi formami wsparcia i uczestnictwa społecznego,
• udostępnienia i upowszechnienia osobom wychodzącym z kryzysów zdrowia psychicznego dostosowanych form wsparcia w zakresie kontynuowania nauki i zatrudnienia,
• zapewnienia godnych warunków pracy pracownikom ochrony zdrowia psychicznego, ponieważ ich godne warunki pracy oznaczają dla osób potrzebujących pomocy godne warunki leczenia i wspierania oraz zabezpieczenie koniecznych kadr dla ich realizacji w przyszłości,
• wprowadzenia w życie postanowień Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego poczynając od przygotowanego w ostatnich dwóch latach pilotażu, przy koordynowanym wykorzystaniu środków udostępnionych przez UE na wspieranie deinstytucjonalizacji ochrony zdrowia psychicznego, w ramach programów operacyjnych regionalnych (RPO) i krajowego (PO WER).
Warszawa, 8 maja 2017 r. Z upoważnienia uczestników Kongresu
Przewodnicząca Komitetu Organizacyjnego Joanna Krzyżanowska-Zbucka

Aneks 1 do Deklaracji I Kongresu Zdrowia Psychicznego dotyczący zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży
– ad. „Żądamy..” Oczekiwane konieczne zmiany w opiece nad dziećmi i młodzieżą:
1. Realizacja podstawowego prawa dziecka (przyszłych dorosłych obywateli) – do dostępnego, szybkiego i skutecznego leczenia zaburzeń psychicznych i rozwojowych z uwzględnieniem roli rodziny w profilaktyce i leczeniu.
2. Znaczącego zwiększenia finansowania i tworzenia młodej kadry psychiatrów i psychologów dla populacji w wieku rozwojowym.
3. Uwzględnienie psychiatrii dzieci i młodzieży w planach tworzenia równomiernej sieci Centrów Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży, które mogą, ale muszą być powiązane z ośrodkami dla dorosłych.
4. Reforma opieki nad populacją rozwojową, poprzez stworzenie zintegrowanego i spójnego systemu opieki psychiatrycznej, pediatrycznej i innych specjalności medycznych oraz psychologicznej, pedagogicznej iwychowawczej, prawnej, w zakresie wspierania rodziny i in. (pierwszym etapem może być powołanie Zespołu Roboczego przy MZ).
5. Niezwłoczne zapewnienie dzieciom i młodzieży szybkiego dostępu do właściwych form opieki, bez wykorzystywania oddziałów psychiatrycznych jako jedynego miejsca pobytu, gdy stan dziecka już tego nie wymaga.
6. Stworzenie ogólnopolskiego programu zapobiegania samobójstwom nastolatków, w tym wprowadzenia obowiązku monitorowania zachowań samobójczych i samouszkodzeń, z uwzględnieniem ich uwarunkowań.

Załącznik Nr 2 – Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Ochrona praw osób z niepełnosprawnością intelektualną lub psychiczną w kontaktach z wymiarem sprawiedliwości.
1. Stosownie do treści art. 13 ust. 2 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, niezbędne jest organizowanie cyklicznych szkoleń dla wszystkich osób pracujących w wymiarze sprawiedliwości, bez względu na stanowisko i pełnioną funkcję, w zakresie specyfiki różnych rodzajów niepełnosprawności, a także szczególnych potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
2. Szczególną uwagę należy przywiązywać do wiedzy, umiejętności i kwalifikacji biegłych sądowych zwłaszcza przed podjęciem decyzji o umieszczeniu ich na liście biegłych sądowych z określoną specjalizacją.
3. Należy dążyć do stworzenia systemu wsparcia dla osób z niepełnosprawnością psychiczną, które opuszczają zakłady psychiatryczne (internacja) albo zakłady karne (choroba ujawniła się w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności).
4. Pożądane byłoby ograniczenie liczby obserwacji sądowopsychiatrycznych na rzecz zwiększenia dostępności do badań ambulatoryjnych.
5. Zaleca się zapewnienie interdyscyplinarności zespołów sporządzających opinię sądowo-psychiatryczną (udział psychologów).
6. Wskazane jest stworzenie gwarancji realizowania prawa do obrony. Pełnomocnika z urzędu nie przewiduje się dla osoby z niepełnosprawnością intelektualną będącej pokrzywdzonym. Co więcej możliwość ustanowienia pełnomocnika z urzędu z powodu niepełnosprawności psychicznej lub intelektualnej uczestnika postępowania przewidziano w Polsce jedynie w ustawie o ochroniezdrowia psychicznego w sprawach wynikających z jej stosowania (art. 48 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego).
Skip to content